दुसऱ्या लग्नासाठी बायोडाटा - काय लिहावे आणि कसे मांडावे

दुसऱ्या लग्नासाठी बायोडाटा कसा लिहावा - वैवाहिक स्थिती, अपत्यांचा उल्लेख, कायदेशीर कागदपत्रे, अपेक्षा आणि माझ्याविषयी लिहिण्याचे मार्गदर्शन.

१५ ऑगस्ट, २०२६१२ मिनिट वाचनअद्ययावत २० ऑक्टोबर, २०२६

Raj Patil · संस्थापक, विवाह स्वप्न

राज पाटील हे विवाह स्वप्नचे संस्थापक आहेत. ते स्थळ जुळवणी, प्रभावी मॅट्रिमोनी प्रोफाइल आणि महाराष्ट्रीय विवाह परंपरांविषयी लिहितात.

Read this article in English

दुसऱ्या लग्नाचा बायोडाटा म्हणजे नेहमीचाच बायोडाटा, फक्त तीन गोष्टींची भर. वैवाहिक स्थिती (घटस्फोटीत, विधुर-विधवा, विवाह रद्द किंवा घटस्फोट प्रक्रियेत) वर्षासह एका स्पष्ट ओळीत वरच्या भागात लिहा. घटस्फोट अंतिम झाला आहे का ते सांगा. अपत्ये असल्यास किती, त्यांचे वय आणि ती कोणाकडे राहतात ते लिहा. कारणे प्रत्यक्ष बोलण्यासाठी राखून ठेवा, आणि बाकी सगळे पहिल्या लग्नाच्या बायोडाटासारखेच लिहा.

मराठी बायोडाटाचा ठरलेला नमुना पहिल्या लग्नाचा विचार करून बनवलेला आहे. तुम्ही तो भरायला बसता, सुरुवातीचे रकाने सहज पुढे सरकतात - नाव, जन्मतारीख, उंची, गोत्र, शिक्षण - आणि मग एका ओळीपाशी हात थांबतो. वैवाहिक स्थिती. ती ओळ रकान्यासारखी नाही, आरोपासारखी वाटते.

पण ती तशी नाही. एका परिस्थितीसाठी बनवलेला कागद दुसऱ्या परिस्थितीत वापरला जातो आहे, एवढाच प्रश्न आहे. घटस्फोट, वैधव्य आणि पुनर्विवाह हे महाराष्ट्रातल्या सामान्य आयुष्यांचे सामान्य भाग आहेत, आणि अनेक कुटुंबे दुसऱ्या लग्नाची स्थळे पूर्ण गांभीर्याने पाहतात. अडचण एवढीच की तुमच्यासाठी हा नमुना कोणी लिहून दिलेला नाही. हा लेख तेच करतो - कोणत्या रकान्यात काय लिहायचे, किती सांगायचे, आणि कोणती गोष्ट कागदावर नव्हे तर प्रत्यक्ष बोलण्यासाठी राखून ठेवायची.

वैवाहिक स्थिती स्पष्ट लिहा, आणि सुरुवातीलाच

वैवाहिक स्थिती वरच्या भागात, वैयक्तिक माहितीच्या रकान्यांबरोबरच, एका स्पष्ट ओळीत लिहा. घटस्फोटीत. विधुर किंवा विधवा. विवाह रद्दबातल. दुसऱ्या पानाच्या तळाशी नको. कुटुंबाच्या माहितीत मिसळून नको. आणि वगळून तर नकोच.

याची दोन व्यवहारी कारणे आहेत, आणि दोन्ही नैतिकतेची नाहीत.

पहिले म्हणजे कुटुंबांना ते कळतेच. बायोडाटा तुमच्या कल्पनेपेक्षा कितीतरी दूर फिरतो - नातेवाइकांमार्फत, वधू वर सूचक केंद्रामार्फत, व्हॉट्सअॅप ग्रुपमधून, तुमच्या गावातल्या कोणालातरी ओळखणाऱ्या कोणाच्या तरी सहकाऱ्यामार्फत. कागदावर लिहिलेले असेल, तर ती सांगितलेली माहिती ठरते. तीन भेटींनंतर उघड झाले, तर ती शोधून काढलेली गोष्ट ठरते - आणि तेवढ्याने संपूर्ण बोलण्याचा सूर बदलतो. जे स्थळ कधीच जुळणार नव्हते ते तुम्ही गमावता, पण अत्यंत अवघडल्यासारख्या पद्धतीने.

दुसरे म्हणजे दोन्ही प्रकार वाचताना वेगळे वाटतात. सुरुवातीलाच स्पष्ट लिहिलेली ओळ म्हणजे स्वतःच्या आयुष्याबद्दल स्थिर असलेला माणूस. वगळलेली माहिती म्हणजे लपवाछपवी - काहीही लपवायचे नसताना आणि फक्त एक अवघड वाक्य टाळायचे असतानाही तसेच वाटते. एकच गोष्ट पानावर कुठे लिहिली आहे यावरून तिचे वजन पूर्णपणे बदलते.

उंची लिहिता तशीच ही ओळ लिहा. पंधरा रकान्यांपैकी ती एक माहिती आहे, एवढेच.

किती सांगायचे आणि कुठे थांबायचे

नियम सोपा आहे, आणि तुम्ही अपेक्षा करता त्यापेक्षा लहान आहे.

घटना सांगा. घटस्फोट अंतिम झाला आहे का ते सांगा. वर्ष सांगा. थांबा.

"घटस्फोटीत, अंतिम आदेश २०२३" - ही पूर्ण नोंद आहे. "विधुर, २०२१" - हीसुद्धा पूर्ण आहे. हे तुटक किंवा टाळाटाळ करणारे नाही. तुम्ही फक्त एक रकाना भरत आहात.

कारणे बायोडाटावर लिहायची गोष्ट नाही. त्यांना तिथे जागाच नाही. जे घडले ते वर्षानुवर्षे चालले, त्यात किमान दोन माणसे होती, आणि मोबाइलवर तीस सेकंदांत वाचल्या जाणाऱ्या पीडीएफमधल्या एका ओळीत ते बसत नाही. स्पष्टीकरण देण्याचा प्रयत्न एक तर बचावात्मक वाटतो, नाहीतर वाचणारा स्वतःच्या मनाने काहीतरी कथा जोडून घेतो. या दोन्हींपेक्षा नुसती वस्तुस्थिती चांगली.

कारणे प्रत्यक्ष बोलण्यासाठी आहेत. तुम्ही ठरवाल त्या वेळी. ज्याने बायोडाटा वाचला, फोटो पाहिला आणि तरीही पुढे विचारणा केली अशा एका माणसाशी - ती खरी रस असल्याची खूण असते. तो योग्य क्षण असतो, आणि तोपर्यंत थांबण्याचा तुम्हाला पूर्ण अधिकार आहे. बायोडाटाच्या टप्प्यावर तुमचा भूतकाळ मागण्याचा हक्क कोणालाही नाही, आणि ज्या घरात लग्न करावेसे वाटेल ते घर तुमच्या मोजक्या बोलण्याला संशयाने पाहणार नाही.

थोडक्यात लिहा. तशी मुभा आहे.

अपत्य असेल तर

स्पष्ट लिहा आणि कोणतीही सारवासारव करू नका: किती अपत्ये, त्यांचे वय, आणि ती कोणाकडे राहतात.

"एक मुलगी, वय ७ वर्षे, माझ्याकडे राहते." "दोन मुलगे, वय १२ व ९, आईकडे राहतात, माझी नियमित भेट होते." एवढीच नोंद पुरेशी आहे. विशेषणे नकोत, व्यवस्थेचे स्पष्टीकरण नको, मुले किती समजूतदार आहेत याची ग्वाही तर मुळीच नको.

इथे स्पष्ट सांगण्याचा फायदा मोठा आहे आणि तो लगेच मिळतो. ज्या कुटुंबाची मुलाला स्वीकारण्याची तयारी नाही ते पहिल्याच पानावर बाजूला होते - कोणी भेटण्यापूर्वी, तुमच्या मुलाची कोणाशी ओळख होण्यापूर्वी, कोणाचा जीव गुंतण्यापूर्वी. हे नुकसान नाही. ही चाळणी नेमकी हवी तशी, आणि सर्वात कमी किंमत मोजून काम करते आहे.

आणि या चाळणीतून बरेच काही पुढे जाते. अपत्य असलेला जोडीदार चालेल अशी कुटुंबे खूप आहेत - ज्यांनी स्वतः मुले वाढवली आहेत अशी, ज्यांना मूल नाही आणि हवे आहे अशी, आणि ज्यांना ही गोष्ट अडचण वाटतच नाही अशीही. मुले असलेली घटस्फोटीत व विधुर-विधवा स्थळे महाराष्ट्रात नेहमीच जुळत असतात. त्यांच्यात एक गोष्ट समाईक असते - मुलाचा उल्लेख चौथ्या भेटीत नव्हे, पहिल्या पानावर झालेला असतो.

ताबा सामाईक असेल किंवा व्यवस्था अजून ठरत असेल, तर तेही त्याच सहजपणे लिहा. "अपत्याचा ताबा सामाईक" असे लिहिणे पूर्णपणे योग्य आहे.

मुलांच्या गोपनीयतेचाही विचार करा. बायोडाटा कधीही न भेटणाऱ्या लोकांपर्यंत पुढे पाठवला जातो, म्हणून मुलांचे वय आणि ती कोणाकडे राहतात एवढेच लिहा - त्यांची नावे, शाळा किंवा फोटो नकोत. त्या गोष्टी विश्वास बसलेल्या कुटुंबाशी पुढच्या बोलण्यात.

कायदेशीर स्थिती आणि कागदपत्रे तयार ठेवणे

घटस्फोटीत स्थळाच्या बाबतीत, अंतिम झालेला आदेश आणि अजून चालू असलेला खटला यात खरा फरक आहे, आणि कुटुंबे तो खरा फरक म्हणूनच पाहतात. हा कायदेशीर फरकही आहे. हिंदू विवाह कायद्याच्या (जो हिंदू, बौद्ध, जैन व शीख यांना लागू होतो) कलम १५ नुसार घटस्फोटित व्यक्ती पुन्हा लग्न तेव्हाच करू शकते जेव्हा त्या आदेशाला आव्हान देता येत नाही: अपील करण्याचा अधिकारच नसेल, अपिलाची मुदत अपील न होता संपली असेल, किंवा केलेले अपील फेटाळले गेले असेल. खटला प्रलंबित असणे म्हणजे तारखा, अनिश्चितता आणि ठरवता न येणारे लग्न. तुमच्या बाबतीत काय आहे ते लिहा; "घटस्फोट प्रक्रियेत" ही मान्य स्थिती आहे आणि अनेक विवाह संकेतस्थळांवर तसा पर्याय असतो. खटला चालू असेल तर ते आधीच सांगितल्याने पुढचा बराच त्रास वाचतो, आणि आदेश आल्यावर पुढे जाऊ या समजुतीने अनेक कुटुंबे तरीही बोलणे सुरू ठेवतात.

विधुर किंवा विधवा स्थळासाठी तेच काम मृत्यू दाखला करतो. इथे काही स्पष्ट करायचे नसते आणि सिद्ध करायचेही नसते, पण निबंधक कार्यालय किंवा काळजी घेणारे कुटुंब शेवटी हाच दाखला मागते.

कुटुंबे आणि विवाह संकेतस्थळे दोघेही आता पूर्वीपेक्षा जास्त वेळा ही कागदपत्रे मागतात, आणि हा बदल त्रासदायक नसून चांगला आहे. त्याने सगळ्यांचेच संरक्षण होते. मात्र आदेश किंवा दाखला बायोडाटासोबत जोडू नका - त्यात नावे, पत्ते व खटल्याचे तपशील असतात, जे व्हॉट्सअॅप ग्रुपमधून फिरू नयेत. स्थळाचा गांभीर्याने विचार करणाऱ्या कुटुंबाने विचारल्यावर तो दाखवा. घटस्फोटाच्या आदेशाची किंवा मृत्यू दाखल्याची प्रमाणित प्रत इतर कागदपत्रांबरोबर तयार ठेवा - विवाह नोंदणीसाठी लागणारी कागदपत्रे या आमच्या लेखात दुसऱ्या लग्नाच्या नोंदणीसाठी साधारणपणे काय लागते ते दिले आहे, ज्यात आधीचा विवाह कायदेशीररीत्या संपल्याचा पुरावा येतोच. फाइल तयार असली की कोणाला अवघडून विचारावे लागत नाही आणि तुम्हाला अवघडून उत्तर द्यावे लागत नाही.

ही सर्वसाधारण माहिती आहे, कायदेशीर सल्ला नाही. सध्याच्या नेमक्या अटी विवाह निबंधक कार्यालयाकडून किंवा वकिलाकडून तपासून घ्या.

बाकीचा बायोडाटा नेहमीसारखाच

हाच भाग नेमका विसरला जातो. वैवाहिक स्थितीची ओळ लिहून झाली की उरलेला कागद हा नेहमीचा मराठी बायोडाटा आहे, नेहमीच्याच क्रमाने, कशातही बदल न करता.

मंगल शीर्षक व फोटो. वैयक्तिक माहिती. ज्योतिषविषयक तपशील. समाज, कुळ व कुलदैवत. शिक्षण. व्यवसाय व उत्पन्न. कौटुंबिक माहिती व मूळ गाव. जीवनशैली, अपेक्षा व संपर्क. हा क्रम रकानावार मराठी लग्नाचा बायोडाटा फॉरमॅट आणि नमुने या लेखात दिला आहे, आणि तो इथे पुन्हा सांगण्याचे कारण नाही - कारण त्यातले काहीही बदलत नाही.

ज्योतिषविषयक भाग जसाच्या तसा हाताळायचा. गोत्र, देवक, नक्षत्र, रास व चरण - तसेच लिहायचे, आणि जुळवणारी कुटुंबे तसेच जुळवणार. दुसऱ्या लग्नापूर्वी काही कुटुंबे पत्रिका पुन्हा नव्याने पाहतात, काही पाहत नाहीत, पण या रकान्यांतल्या तुमच्या नोंदीत कोणताही फरक नाही.

दुसऱ्या लग्नाचा बायोडाटा कसा मांडावा

सगळे एकत्र मांडले तर कागद असा होतो.

नेहमीचे शीर्षक तसेच ठेवा. वर नेहमीचे मंगल शीर्षक, पूर्ण नाव आणि अलीकडचा एक स्पष्ट फोटो. हा वेगळ्या प्रकारचा बायोडाटा आहे असे या पानाने कुठेही जाणवू देऊ नये.
वैवाहिक स्थिती एका स्पष्ट ओळीत लिहा. घटस्फोटीत, विधुर, विधवा, विवाह रद्द किंवा घटस्फोट प्रक्रियेत - जन्मतारीख, जन्मवेळ, जन्मस्थळ व उंचीबरोबरच वरच्या भागात.
वर्ष व कायदेशीर स्थिती द्या. घटस्फोटाच्या आदेशाचे किंवा जोडीदाराच्या निधनाचे वर्ष, आणि घटस्फोट अंतिम आहे की खटला प्रलंबित आहे. तिथेच थांबा - कारणे नकोत, घडलेल्या गोष्टीचा तपशील नको.
अपत्यांचा उल्लेख स्पष्ट करा. किती, त्यांचे वय आणि ती कोणाकडे राहतात, एका साध्या ओळीत.
पुढचे रकाने नेहमीच्या क्रमानेच भरा. ज्योतिषविषयक तपशील, समाज व कुळ, शिक्षण, व्यवसाय व उत्पन्न, कौटुंबिक माहिती व मूळ गाव - त्याच ठरलेल्या क्रमाने.
दोन-तीन प्रामाणिक अपेक्षा लिहा. आता तुम्हाला खरोखर काय महत्त्वाचे वाटते तेवढेच, अपत्य असलेला जोडीदार चालेल का यासह. पंधरा अटींची यादी नको.
थोडक्यात माझ्याविषयी व संपर्काने शेवट करा. आज तुम्ही कोण आहात याविषयी तीन-चार वाक्ये, नंतर एक फोन क्रमांक व संपर्क व्यक्तीचे नाव.

आमच्या मोफत बायोडाटा मेकरमधला पुनर्विवाहाचा पर्याय वैयक्तिक माहितीत वैवाहिक स्थिती आणि अपत्यांची ओळ जोडतो: किती, त्यांचे वय आणि ती कोणाकडे राहतात - नावे कधीच नाहीत.

अपेक्षांमध्ये नेमके काय बदलते

अपेक्षांचा भाग हा एकमेव असा आहे जिथे दुसऱ्या लग्नाचा बायोडाटा खरोखर वेगळा होतो - आणि तो उपयोगी पद्धतीने वेगळा होतो, दिलगिरीच्या सुरात नव्हे.

अपत्य असलेला जोडीदार चालेल का. चालत असेल तर ते थेट लिहा. या भागातल्या इतर कोणत्याही ओळीपेक्षा हीच ओळ जास्त काम करते, कारण त्यामुळे माणसांच्या एका मोठ्या गटाला विचारणा करताना शंका उरत नाही.
राहण्याची व्यवस्था. दुसऱ्या लग्नात बहुधा दोन स्थिरावलेली घरे, चालू असलेल्या शाळा आणि हलवता न येणाऱ्या नोकऱ्या असतात. एखाद्या शहरातच राहणे आवश्यक असेल, स्वतंत्र घर हवे असेल, किंवा एकत्र कुटुंबात राहायला आनंदाने तयार असाल, तर ते लिहा. पहिल्याच आठवड्यात हे प्रश्न विचारले जाणारच आहेत.
आधीच्या घराशी नाते. विधुर किंवा विधवा स्थळांच्या बाबतीत पहिल्या जोडीदाराच्या कुटुंबाशी असलेले नाते त्यांच्यासाठी व मुलांसाठी महत्त्वाचे असू शकते. तुमची तशी परिस्थिती असेल तर एक साधे वाक्य पुढची अवघड चर्चा वाचवते.
वयाची मर्यादा व्यवहारी ठेवा. दुसऱ्या लग्नात वयाचे अंतर दोन्ही बाजूंनी पहिल्या लग्नापेक्षा जास्त असू शकते. सवयीने लिहिलेली अरुंद मर्यादा कोणत्याही खऱ्या कारणाशिवाय अनेक योग्य माणसे बाजूला करते. तुम्हाला वाटते त्यापेक्षा ती थोडी रुंद ठेवा.

दोन-तीन प्रामाणिक अपेक्षा लांबलचक यादीपेक्षा कितीतरी चांगल्या पोहोचतात. छोटा अपेक्षांचा भाग वाचताना "या माणसाला काय हवे आहे ते नक्की माहीत आहे" असे वाटते. मोठी यादी वाचताना "हा माणूस अवघड असेल" असे वाटते - आणि पहिल्या लग्नानंतर हाच समज कागदावर उमटणे सर्वात नकोसे असते.

"माझ्याविषयी" कसे लिहावे

एक छोटा परिच्छेद पुरे, तीन-चार वाक्ये. आज तुम्ही कोण आहात ते सांगा, काय शोधता आहात ते सांगा, आणि बाकीचे सोडून द्या.

दोन गोष्टी टाळायच्या, आणि त्या परस्परविरुद्ध चुका आहेत. बचावात्मक लिखाण स्पष्टीकरण देते, समर्थन करते किंवा टीका होण्याआधीच उत्तर देऊन ठेवते - आणि वाचणाऱ्याला वाटते की या माणसाचे अजून काहीतरी मिटलेले नाही. दिलगिरीचे लिखाण "तुम्ही मोकळ्या मनाने विचार करत आहात याबद्दल आभार" अशा सुरात जाते - आणि नेमकी तीच कीव ओढवून घेते जी तुम्हाला नको आहे. यातले काहीही तुम्ही नाही. संभाव्य जोडीदाराऐवजी टीका करणारा वाचक डोळ्यासमोर ठेवून लिहिल्यामुळे हे होते.

जे चालते ते फक्त वर्तमानकाळात लिहिलेले असते. तुमचा दिवस कसा जातो, काम काय, आवड काय, घर कसे असावेसे वाटते. मांडणीची साधारण कल्पना अशी:

"मी पुण्यात नोकरी करते आणि आई-वडील व माझा सहा वर्षांचा मुलगा यांच्यासोबत राहते. संध्याकाळ त्याची असते आणि रविवार बहुधा घरी किंवा साताऱ्याला नातेवाइकांकडे जातो. शांत घर हवे असणारा आणि त्याच्याही आयुष्याचा भाग व्हायला तयार असणारा स्थिर जोडीदार मी शोधते आहे."

किंवा विधुर स्थळासाठी:

"गेली चार वर्षे मी एकटा आहे आणि माझी एक ठरलेली दिनचर्या तयार झाली आहे, पण ती कोणासोबत तरी वाटून घ्यावीशी वाटते. नाशिकमध्ये शाळेत शिकवतो, भरपूर वाचन करतो आणि भावाच्या कुटुंबाशी जवळचा संबंध आहे. पुढचा टप्पा एकत्र उभा करण्यासाठी समजूतदार आणि सरळ स्वभावाची व्यक्ती हवी आहे."

या दोन्ही परिच्छेदांत कोणतेही स्पष्टीकरण नाही. दोन्हींत फक्त एक माणूस दिसतो. एवढाच फरक असतो, आणि हे लिहिण्याची पद्धत मॅट्रिमोनी प्रोफाईलसाठी "माझ्याविषयी" कसे लिहावे या लेखात अधिक सविस्तर दिली आहे.

स्थळे कुठे शोधावीत

जिथे समोरच्याचा हेतू आधीच जुळलेला आहे तिथे शोधा, म्हणजे वैवाहिक स्थितीची ओळ विषयच राहत नाही.

घटस्फोटीत स्थळे हा आमचा विभाग नेमका यासाठीच आहे - इथे वैवाहिक स्थिती प्रोफाइलवरच लिहिलेली असते आणि पाहणाऱ्या प्रत्येकाने ती आधीच गृहीत धरलेली असते.
कोणासाठी शोधत असाल तर घटस्फोटीत वधू आणि घटस्फोटीत वर हे विभाग शोध आणखी नेमका करतात.

विवाह स्वप्नवर वैवाहिक स्थिती हा प्रत्येक प्रोफाइलवरचा स्वतंत्र रकाना आहे (अविवाहित, घटस्फोटित, घटस्फोट प्रक्रियेत, विधुर / विधवा किंवा विवाह रद्द), अपत्यांसाठी वेगळा रकाना आहे, आणि शोधताना या स्थितीनुसार निवड करता येते. त्यामुळे तुमच्यापर्यंत पोहोचणाऱ्यांनी तुमची स्थिती आधीच पाहिलेली असते.

मेळावेही लक्षात ठेवण्यासारखे आहेत. नेहमीच्या वधू वर मेळाव्यांबरोबरच फक्त दुसऱ्या लग्नासाठीचे मेळावे महाराष्ट्रभर होतात - समाज मंडळे, वधू वर सूचक केंद्रे आणि केवळ पुनर्विवाहाचे काम करणाऱ्या संस्था हे आयोजित करतात. अशा ठिकाणचे वातावरण स्पष्टपणे मोकळे असते, कारण हॉलमधल्या कोणालाही कोणापुढे काही स्पष्ट करावे लागत नाही. हे कार्यक्रम कसे चालतात व त्यांची तयारी कशी करावी यासाठी वधू वर मेळावा - संपूर्ण मार्गदर्शन हा लेख पाहा.

घटस्फोटीत मुलाच्या किंवा मुलीच्या पालकांसाठी

उपयोगी पडते ते हे - हा शोध नेहमीचाच शोध म्हणून हाताळणे: पहिल्या वेळी घेतली तेवढीच व्यवहारी काळजी, तेवढीच कुटुंबांना भेटण्याची तयारी, आणि "माणूस योग्य आहे का" याकडे लक्ष, नुसते "तयार आहे का" याकडे नाही. उपयोगी पडत नाही ते हे - याकडे दुरुस्ती म्हणून पाहणे, इतर कुटुंबांसमोर स्वतःच्या मुलाबद्दल दिलगिरी व्यक्त करणे, किंवा परिस्थितीमुळे तडजोड करावीच लागेल असे समजून अपेक्षा खाली आणणे. तुमची घाई तुम्ही बोलण्याआधीच समोर पोहोचते - मुलापर्यंतही आणि भेटणाऱ्या कुटुंबांपर्यंतही - आणि तिने प्रक्रिया वेगवान होण्याऐवजी बहुधा अवघडच होते. मूल स्वतःचा बायोडाटा स्वतः लिहीत असेल तर तो त्याच्या भाषेत लिहू द्या, आणि बाकीच्या गोष्टींसाठी पालकांसाठी मॅट्रिमोनी प्रोफाइल मार्गदर्शन हा लेख पाहा.

वारंवार विचारले जाणारे प्रश्न

घटस्फोटाचे कारण बायोडाटावर लिहावे का?

नाही. घटस्फोटीत आहात, आदेश अंतिम आहे की नाही, आणि वर्ष - एवढेच लिहा. कारणे ही खरी विचारणा करणाऱ्या व्यक्तीशी, तुम्ही ठरवाल त्या वेळी बोलण्याची गोष्ट आहे. बायोडाटावर लिहिल्याने कोणाचे कुतूहल शमत नाही, उलट भेटण्यापूर्वीच वाचणारा स्वतःच्या मनाने कथा तयार करतो.

दुसऱ्या लग्नाच्या बायोडाटावर फोटो लागतो का?

हो, आणि तो अलीकडचा हवा. संकोचामुळे काही जण फोटो टाळतात, आणि त्याचा तोटाच होतो - कारण काहीही असो, फोटो नसलेला बायोडाटा अपुरा किंवा काहीतरी लपवणारा वाटतो. साध्या कपड्यांतला, चांगल्या उजेडातला, स्पष्ट असा अलीकडचा एक फोटो पुरेसा आहे.

घटस्फोट अजून अंतिम झाला नसेल तर?

तसेच स्पष्ट लिहा: "घटस्फोट खटला प्रलंबित." काही कुटुंबे आदेशाची वाट पाहतील, काही पाहणार नाहीत - आणि महिनोन्महिने बोलणे झाल्यावर नव्हे, तर लगेच कळेल. खटला चालू असताना स्वतःला घटस्फोटीत म्हणून लिहिणे मात्र टाळा. ते चुकीचे आहे, आदेश अंतिम होईपर्यंत नवे लग्न कायद्याने होऊ शकत नाही, आणि नोंदणीच्या टप्प्यावर ते सर्वात वाईट पद्धतीने बाहेर येते.

अपत्यांचा उल्लेख बायोडाटावर करावा की नंतर सांगावे?

बायोडाटावरच. ही राखून ठेवण्याची गोष्ट नाही. पहिल्या पानावर उल्लेख असला की जे प्रतिसाद देतात त्यांनी परिस्थिती आधीच स्वीकारलेली असते - त्यामुळे तुमच्या मुलाची ओळख "अडचण" म्हणून होत नाही आणि चौथ्या आठवड्यात बिघडणारे संभाषण टळते.

ठरावीक वयानंतर पुनर्विवाह अवघड होतो का?

वयानुसार स्थळांचा गट नुसता लहान होत नाही, त्याचे स्वरूप बदलते - आणि हे सगळ्यांच्याच बाबतीत होते, फक्त दुसऱ्या लग्नाच्या नाही. वयाच्या आकड्यापेक्षा जास्त महत्त्वाचे ठरते ते म्हणजे तुम्हाला काय हवे आहे याबद्दल स्पष्ट असणे आणि पहिल्या वेळेपेक्षा वयाची मर्यादा दोन्ही बाजूंनी थोडी रुंद ठेवण्याची तयारी. महाराष्ट्रात चाळिशी-पन्नाशीतही भरपूर लग्ने जुळतात, आणि बहुधा अशा दोघांची जुळतात ज्यांना नेमके काय हवे आहे हे माहीत असते.

पत्रिका दुसऱ्या लग्नातही जुळवावी लागते का?

ते पूर्णपणे कुटुंबांवर अवलंबून आहे, पहिल्या लग्नाइतकेच. काही कुटुंबे दुसऱ्या लग्नाचीही पत्रिका तेवढ्याच काळजीने जुळवतात, काही जुळवत नाहीत, आणि ही पद्धत प्रांतानुसार व घरानुसार बदलते. गोत्र, देवक, नक्षत्र, रास व चरण नेहमीप्रमाणे लिहा आणि त्याचे काय करायचे ते समोरच्या बाजूला ठरवू द्या.

हा कागद कबुलीजबाबासारखा वाटायचे काहीच कारण नाही. तो एक फॉर्म आहे. उंचीचा रकाना असतो तसाच वैवाहिक स्थितीचा रकाना आहे, आणि दोन्हींची उत्तरे एका ओळीत देऊन पुढे जायचे असते. ती ओळ लिहा, वर्ष सांगा, अपत्ये असतील तर सांगा, आणि उरलेली सगळी शक्ती तुम्ही खरोखर कोण आहात हे सांगणाऱ्या भागांवर खर्च करा - कारण योग्य कुटुंब शेवटी तेच वाचणार आहे.

हेही वाचा

अजून योग्य स्थळ शोधत आहात?

विवाह स्वप्न हे महाराष्ट्रभर पडताळलेली स्थळे असलेले मराठी विवाह संकेतस्थळ आहे: