बायोडाटातल्या शब्दांवर कुटुंबे तीन-तीन रविवार चर्चा करतात - "नोकरी" लिहायचे की नेमके पद, बहिणीच्या लग्नाचा उल्लेख करायचा की नाही, अपेक्षा कशा मांडायच्या. आणि मग त्याच बायोडाटाला चुलतभावाच्या लग्नातल्या ग्रुप फोटोतून कापलेला, दोन वर्षे जुना, अस्पष्ट फोटो जोडला जातो - ज्यात कोपऱ्यात अजून कोणाचातरी खांदा दिसत असतो. समोरच्या कुटुंबाला सर्वात आधी दिसतो तो हाच फोटो. खालचा इतका काळजीपूर्वक लिहिलेला मजकूर मुळात वाचला जाणार की नाही, हे तो फोटोच ठरवतो.
कुटुंबे फोटोत नेमके काय पाहतात
हे स्पष्टपणे सांगण्यासारखे आहे, कारण गैरसमजातूनच बहुतेक ताण येतो. स्थळाचा फोटो पाहणारी कुटुंबे ग्लॅमर शोधत नसतात. ती तुमची तुलना कोणा नटीशी किंवा नटाशी करत नसतात. त्यांना तीनच साध्या गोष्टी हव्या असतात.
चेहरा स्पष्ट दिसणे. समोरच्याला तुम्ही दिसायला कसे आहात हे जाणून घ्यायचे असते. ही उथळ अपेक्षा नाही - त्यांचा फोटो उघडताना तुम्हालाही नेमके तेच जाणून घ्यायचे असते. ज्या फोटोत चेहरा लहान, अंधारा, अस्पष्ट किंवा वळलेला आहे, तो या प्रश्नाचे उत्तरच देत नाही; मग वाचणारा पुढच्या प्रोफाइलकडे सरकतो जिथे उत्तर मिळते.
माणसाचा एकंदर स्वभाव जाणवणे. कसे उभे राहतात, चेहऱ्यावर काय भाव आहेत, माणूस सहज वाटतो का. फोटोवरून स्वभाव कळत नाही हे समजूतदार कुटुंबांना माहीत असते. पण मोकळ्या, नैसर्गिक फोटोवरून "हा माणूस समोर बसून बोलण्यासारखा आहे" एवढे तरी जाणवते. ताठर किंवा अतिसजवलेल्या फोटोवरून काहीच जाणवत नाही.
फोटो अलीकडचा व प्रामाणिक असल्याची खात्री. जे दिसते आहे तेच प्रत्यक्ष भेटणार आहे का, हे कुटुंबे मनातल्या मनात तपासत असतात. बायोडाटातल्या वयाशी व माहितीशी जुळणारा फोटो एकही शब्द न बोलता विश्वास तयार करतो. पाच वर्षे जुना वाटणारा किंवा भरपूर एडिट केलेला फोटो मनात एक छोटीशी शंका पेरतो, आणि ती शंका पुढच्या प्रत्येक संभाषणात सोबत राहते.
एवढेच. फोटोजेनिक असण्याचा किंवा महागड्या कपड्यांचा यात कुठेही संबंध नाही.
महत्त्वाचे नियम
चांगला फोटो बनवणाऱ्या बहुतेक गोष्टी अगदी सामान्य आहेत आणि एका दुपारीत सुधारता येतात.
- चेहरा स्पष्ट व चांगल्या उजेडात. उजेड चेहऱ्यावर हवा, पाठीमागे नको. वाचणाऱ्याला स्क्रीनकडे डोळे बारीक करून पाहावे लागत असेल, तर फोटोचे एकमेव काम अपुरे राहिले.
- अलीकडचा - साधारण वर्षभरातला. केस, वजन किंवा एकंदर रूप बदलले असेल तर नवा फोटो काढा. जुना फोटो ही छोटी सबब नाही; प्रत्यक्ष भेटीत लोकांच्या सर्वात आधी हेच लक्षात येते.
- साधी, पसारा नसलेली पार्श्वभूमी. साधी भिंत, पडदा किंवा रिकामा कोपरा. फर्निचर, वाळत घातलेले कपडे, मागे उभी माणसे किंवा गजबजलेला रस्ता नजर तुमच्यावरून हटवतात.
- नैसर्गिक हावभाव व हलकेसे स्मित. ओढूनताणून हसू नको आणि कोरा चेहराही नको. आवडत्या माणसाचे बोलणे ऐकताना जो चेहरा असतो तोच.
- नीट उभे राहणे. खांदे मागे, मान सरळ, ताठ बसून किंवा उभे राहून. आतून तसे वाटत नसले तरी फोटोत आत्मविश्वास दिसतो.
- फोटोत फक्त तुम्हीच. आई-वडील नाहीत, मैत्रिणी-मित्र नाहीत, लहान मुले नाहीत, कापलेले हातही नाहीत.
- गॉगल किंवा टोपी नको. नेमका जो भाग लोकांना पाहायचा असतो तोच त्यांनी झाकला जातो. रोजचा चष्मा मात्र अगदी चालतो.
- फिल्टर कमीत कमी. रंग थोडा नीट करणे किंवा उजळपणा किंचित वाढवणे ठीक आहे. स्किन स्मूदनिंग, चेहरा बारीक करणे आणि ब्यूटी मोड नकोत.
- दोन फोटोंची जोडी. एक कंबरेवरचा किंवा खांद्यावरचा फोटो म्हणजे चेहरा स्पष्ट दिसेल, आणि एक पूर्ण उंचीचा फोटो म्हणजे बांधा व उंची प्रामाणिकपणे कळेल. या दोन फोटोंतून कुटुंबाचे जवळपास सगळे प्रश्न सुटतात.
यातला खांद्यावरचा फोटो बायोडाटावर सर्वात वर, नावाशेजारी लावला जातो - बायोडाटा साधनात फोटोची जागा नेमकी तिथेच आहे.
कोणते कपडे घालावेत
वधू आणि वर दोघांसाठी सल्ला जवळपास सारखाच आहे, फक्त थोडेच फरक आहेत.
नीट बसणारे व स्वच्छ. अंगाला व्यवस्थित बसणारे कपडे फोटोत छान दिसतात; सैल किंवा घट्ट कपडे दिसत नाहीत. कपडे इस्त्री करा. चुरगळलेला कुडता किंवा इस्त्री न केलेला ब्लाउज फोटोत जितका उठून दिसतो तितका प्रत्यक्षात दिसत नाही.
पार्श्वभूमीशी विरोध करणारा एकाच रंगाचा पोशाख. एकरंगी कपडे फोटोत उठून दिसतात; भडक प्रिंट चेहऱ्याशी स्पर्धा करतात. मागची भिंत क्रीम रंगाची असेल तर क्रीम रंगाचे कपडे घालू नका. गडद निळा, मरून, बाटलीहिरवा, मोहरी किंवा विटकरी रंग फिकट भिंतीसमोर दिवसाच्या उजेडात छान दिसतात.
एक पारंपरिक फोटो, एक रोजचा फोटो. बऱ्याच कुटुंबांना दोन्ही पाहायला आवडतात. वधूसाठी एका फोटोत साडी किंवा नऊवारी आणि दुसऱ्यात साधा कुर्ता किंवा सलवार कमीज. नऊवारीचा विचार असेल आणि नेसण्याच्या पद्धतीबद्दल शंका असेल तर नऊवारी साडीविषयीचा आमचा लेख प्रादेशिक पद्धती व सोयीस्कर नेसण याविषयी सविस्तर सांगतो. वरासाठी एका फोटोत कुडता किंवा औपचारिक भारतीय पोशाख आणि दुसऱ्यात साधा शर्ट. पारंपरिक फोटो सांगतो की कौटुंबिक वातावरणात तुम्ही सहज वावरता; रोजचा फोटो सांगतो की सामान्य दिवशी तुम्ही कसे असता.
दागिने व मेकअप बेताचा. चांगल्या दिवशी तुम्ही जसे दिसता तसेच दिसाल इतकाच. स्थळाच्या फोटोत जड नववधूसारखा मेकअप वाचणाऱ्याला गोंधळात टाकतो - तो माणसाचा फोटो आहे, लग्नाचा नाही.
पुरुषांनी नेहमीसारखीच दाढी-कटिंग ठेवावी. दाढी ठेवत असाल तर ती नीट कोरून घ्या. फोटोपुरती दाढी काढून पुढच्या आठवड्यात पुन्हा वाढवू नका.
एक गोष्ट स्पष्ट सांगण्यासारखी आहे - मराठी कुटुंबे नीटनेटकेपणाला प्रतिसाद देतात, महागडेपणाला नाही. चांगल्या उजेडात काढलेला इस्त्रीचा साधा सुती शर्ट हा वाईट काढलेल्या महागड्या पोशाखापेक्षा दरवेळी सरस ठरतो. कुडता रेशमी नव्हता म्हणून आजवर कोणतेही स्थळ नाकारले गेलेले नाही.
घरीच फोनने फोटो कसा काढावा
स्टुडिओची गरज नाही. चांगल्या दिवसाउजेडात आजचा कोणताही फोन पुरेसा आहे. या क्रमाने करा.
- खिडकीजवळ दिवसाच्या उजेडात काढा. सकाळ किंवा उतरती दुपार सर्वात चांगली. खिडकीपासून दोन फुटांवर, खिडकीकडे तोंड करून उभे राहा म्हणजे मऊ उजेड चेहऱ्यावर सारखा पडेल. इतर कोणत्याही एका गोष्टीपेक्षा हीच एक कृती जास्त वाईट फोटो सुधारते.
- डोक्यावरचे थेट ऊन व पाठीमागचा प्रकाश टाळा. भर दुपारी बाहेरचे ऊन डोळ्यांखाली व नाकाखाली कडक सावल्या पाडते. आणि पाठीमागे उजळ खिडकी किंवा उघडे आकाश कधीही ठेवू नका - कॅमेरा त्या उजेडाशी जुळवून घेताना तुमचा चेहरा काळवंडून टाकतो.
- फोटो दुसऱ्याकडून काढून घ्या. भाऊ, बहीण, आई-वडील किंवा मित्राला सांगा. सेल्फीमध्ये जवळून चेहऱ्याचे प्रमाण बिघडते आणि हाताचा कोन नेहमी थोडा वेडावाकडा राहतो. समोरच्याला फोन छाती ते डोळ्यांच्या दरम्यानच्या उंचीवर, सरळ धरायला सांगा - वर किंवा खाली कलता नको.
- मागचा कॅमेरा वापरा. जवळपास प्रत्येक फोनचा मागचा कॅमेरा पुढच्यापेक्षा स्पष्ट असतो आणि त्वचेचा रंग व बारकावे कितीतरी चांगले टिपतो. पुढचा कॅमेरा व्हिडिओ कॉलसाठी आहे, निरखून पाहिल्या जाणाऱ्या फोटोसाठी नाही.
- साध्या भिंतीपासून थोडे लांब उभे राहा. दोन-तीन फुटांचे अंतर ठेवले की तुमची सावली भिंतीवर पडत नाही आणि पार्श्वभूमी किंचित मऊ होते, त्यामुळे तुम्ही उठून दिसता. भिंतीला टेकून उभे राहिल्यास डोक्यामागे सावलीची कडक रेषा उमटते.
- तीस-चाळीस फोटो काढा. हे अतिरेकी वाटते आणि नेमका हाच सर्वात मोठा फरक पाडतो. प्रत्येक फोटोमध्ये हावभाव थोडा बदला, किंचित वळा, श्वास सोडा आणि मोकळे व्हा. चाळीस फोटोंतले दोन-तीन फोटो असे निघतात ज्यात तुम्ही खरोखर तुमच्यासारखे दिसता. तीनच फोटो काढले तर सहसा एकही निघत नाही.
- निवडण्यापूर्वी मोठ्या स्क्रीनवर तपासा. फोनवर सगळेच बरे दिसते. निवडलेले फोटो लॅपटॉप किंवा टीव्हीवर उघडा आणि अस्पष्टपणा, विचित्र सावली, कोपऱ्यातली नको ती वस्तू लगेच लक्षात येईल. निवड तिथे करा, फोनवर नको.
दोन छोट्या गोष्टी. फोटो काढण्यापूर्वी स्क्रीनवर चेहऱ्यावर बोट टेकवा म्हणजे कॅमेरा तिथे फोकस करेल. आणि लेन्स पुसून घ्या - फोन खिशातच असतो आणि धूसर लेन्समुळे येणारा फिका फोटो कितीही वेळा काढला तरी सुधारत नाही.
काय टाळावे
यातली प्रत्येक गोष्ट सर्रास दिसते आणि प्रत्येकीमुळे वाचणारे कमी होतात.
- ग्रुप फोटोतून कापलेला फोटो. खूण नेहमी राहतेच - कोणाचातरी खांदा, दंडावरचा हात किंवा विचित्र कापलेली कड. "याचा स्वतःचा एकही फोटो काढला नाही" असा अर्थ त्यातून निघतो, आणि तो निष्काळजीपणाचा इशारा असतो.
- दुसऱ्याच्या लग्नातले फोटो. चुलतभावाच्या रिसेप्शनमधले जड कपड्यांतले फोटो हे स्थळाचे फोटो नाहीत. तिथला उजेड सहसा वाईट असतो, मेकअप रोजच्यासारखा नसतो आणि मागे बहुतेकदा स्टेजची सजावट दिसते.
- जड ब्यूटी फिल्टर व स्किन स्मूदनिंग. वाचणाऱ्यांना हे क्षणात ओळखू येते, आणि प्रतिक्रिया "छान दिसते" अशी नसते तर "काय लपवले जाते आहे" अशी असते. ज्या विश्वासासाठी फोटो असतो नेमका तोच फिल्टरमुळे तुटतो.
- माजी जोडीदार कापलेले फोटो. हे विशेषतः घटस्फोटित उमेदवारांना लागू. आधी विवाह झाला होता यात लाजिरवाणे काहीच नाही, पण स्थळाच्या फोटोत कापलेली आकृती सगळ्यांनाच अवघडल्यासारखे करते. नवा फोटो काढा.
- स्क्रीनशॉट. व्हॉट्सअॅप डीपी किंवा इन्स्टाग्राम पोस्टचे स्क्रीनशॉट कमी दर्जाचे असतात, त्यात अॅपचे भाग दिसतात आणि बायोडाटावर छापले की फारच वाईट दिसतात. नेहमी मूळ फाइलच पाठवा.
- खूप जुने फोटो. कॉलेजमधले फोटो, वजन किंवा रूप बदलण्यापूर्वीचे फोटो, पाच वर्षांपूर्वीचे फोटो. यामुळे पहिली भेट अवघडून जाते, आणि ते कोणालाच आवडत नाही.
- बांधा किंवा उंची चुकीची दाखवणारे फोटो. चेहरा बारीक दिसावा म्हणून वरून काढलेले टोकाचे कोन, उंची जास्त दिसावी म्हणून खालून काढलेले फोटो किंवा पायरीवर उभे राहणे. प्रत्यक्ष भेटीच्या पहिल्या तीस सेकंदांत हे उघड होते.
प्रामाणिकपणाबद्दल थोडेसे
तुम्ही उठून दिसाल असा फोटो अगदी योग्य आहे - चांगला उजेड, चांगला कोन आणि चांगला चेहरा यासाठीच तर फोटो असतो. दिशाभूल करणारा फोटो मात्र वेगळा; त्यामुळे दोन्ही कुटुंबांची एक भेट, एक प्रवास आणि थोडा सद्भाव वाया जातो. साधी कसोटी अशी - दार उघडणारी व्यक्ती फोटोतल्या व्यक्तीसारखी दिसते का.
गोपनीयता - फोटो टाकण्यापूर्वी काय विचारात घ्यावे
स्थळाच्या प्रोफाइलमध्ये लोक सर्वात जास्त काळजी फोटोचीच करतात, आणि ती रास्तही आहे. काही गोष्टी फोटो टाकण्यापूर्वीच ठरवलेल्या बऱ्या.
फोटो कोणाला दिसणार हे आधी समजून घ्या. तुमचा फोटो सगळ्यांना दिसणार आहे, फक्त नोंदणी केलेल्या सदस्यांना दिसणार आहे की फक्त तुम्ही स्वीकारलेल्या लोकांना दिसणार आहे - हे टाकण्यापूर्वी माहीत हवे. या तिन्हींत मोठा फरक आहे आणि याचे उत्तर सहज मिळायला हवे.
परस्पर पसंती होईपर्यंत फोटो मर्यादित ठेवण्याचा पर्याय. बरेच जण, विशेषतः वधूची प्रोफाइल असेल तर, दोन्ही बाजूंनी रस दाखवेपर्यंत फोटो लपवून ठेवतात. हे सर्वसामान्य आहे आणि समजूतदार कोणीही याचा राग मानत नाही. गंभीर कुटुंब आधी बायोडाटा वाचते, पसंती कळवते आणि नंतर फोटो पाहते. आधी फोटो दिसल्याशिवाय प्रोफाइल वाचायलाच नकार देणारे लोक तुम्ही शोधत असलेले स्थळ नाहीत.
घर किंवा कार्यालय कळेल असे फोटो टाळा. घराची पाटी, इमारतीचा नामफलक, सोसायटीचे गेट, ऑफिसचे लॉबी किंवा गळ्यातले ओळखपत्र. साधी घरातली भिंत काहीच सांगत नाही - तीच वापरण्याचे हे आणखी एक कारण.
कुटुंबातील व्यक्तींचे किंवा लहान मुलांचे फोटो त्यांच्या संमतीशिवाय टाकू नका. कौटुंबिक ग्रुप फोटोमध्ये हे सहज दुर्लक्षित होते. लहान मुले तर सार्वजनिक स्थळाच्या प्रोफाइलवर मुळीच नकोत; आणि मूल असलेल्या घटस्फोटित उमेदवारांसाठी मुलाबद्दलचे तपशील ही खासगी संभाषणातली गोष्ट आहे, प्रोफाइल फोटोतली नाही.
सुरुवातीलाच जास्त फोटो मागणाऱ्यांपासून सावध राहा. खरे कुटुंब तुमचे काम, कुटुंब आणि अपेक्षा याबद्दल विचारते. काहीही खरी ओळख होण्यापूर्वीच वारंवार आणखी फोटो, वेगळे फोटो किंवा व्हॉट्सअॅपवर खासगीत फोटो मागणे हा ओळखीचा प्रकार आहे. यावर प्रतिसाद देण्यापूर्वी विवाह संकेतस्थळांवर सुरक्षित कसे राहावे हा आमचा लेख वाचून घ्या.
चांगल्या पद्धतीने चालवले जाणारे संकेतस्थळ सर्व काही आपोआप सार्वजनिक न करता तुमचे फोटो कोणी पाहावेत यावर तुमचेच नियंत्रण ठेवते. विवाह स्वप्न याच पद्धतीने चालते - फोटोची दृश्यता तुम्ही ठरवता आणि लिखित प्रोफाइल खुली ठेवूनही फोटो मर्यादित ठेवता येतात. तुम्ही कोणतेही संकेतस्थळ वापरत असाल, ही सोय फोटो टाकल्यानंतर नव्हे तर आधीच तपासून घ्या.
व्यावसायिक फोटोग्राफरची गरज आहे का
खरे सांगायचे तर सहसा नाही. खिडकीजवळ, दुसऱ्या कोणीतरी काढलेला फोनवरचा फोटो बहुतांश बायोडाटा व प्रोफाइलसाठी पुरेसा असतो. तो वाचणारी कुटुंबे फोटोग्राफीचा दर्जा तपासत नसतात; त्यांना माणसाचा स्पष्ट, अलीकडचा व प्रामाणिक फोटो हवा असतो.
एका परिस्थितीत मात्र फोटोग्राफर बुक करणे योग्य ठरते - घरी दोन-तीन वेळा प्रामाणिक प्रयत्न करूनही फोटो सतत खराबच येत असतील तर. काहींना घरच्यांसमोर मोकळे होणे जमत नाही, काही घरांत खिडकीचा चांगला उजेडच नसतो, आणि जे जमत नाही ते पुन्हा पुन्हा करत बसण्यात अर्थ नाही.
फोटोग्राफर ठरवलाच तर काही गोष्टी स्पष्ट सांगा. स्टुडिओतल्या सजावटीऐवजी किंवा छापील पडद्याऐवजी साधी किंवा हलकीशी धूसर पार्श्वभूमी मागा. कडक थेट फ्लॅशऐवजी नैसर्गिक किंवा मऊ पसरलेला उजेड मागा. खांद्यावरचा आणि पूर्ण उंचीचा असे दोन्ही फोटो मागा. हे लग्नाच्या बायोडाटासाठी आहे, पोर्टफोलिओ किंवा फॅशन शूटसाठी नाही हे स्पष्ट सांगा - चांगला फोटोग्राफर लगेच समजून घेतो आणि पद्धत बदलतो. एडिट केलेल्या फोटोंसोबत एडिट न केलेल्या मूळ फाइलही मागा आणि रिटचिंग कमीत कमी ठेवायला सांगा. आणि त्यांनी दाखवलेले नमुने भरपूर प्रोसेस केलेले असतील, तर या कामासाठी तो फोटोग्राफर बहुधा योग्य नाही.
नेहमी विचारले जाणारे प्रश्न
फोटो टाकणे सक्तीचे आहे का?
बहुतेक संकेतस्थळांवर नाही - फोटोशिवायही प्रोफाइल व बायोडाटा तयार करता येतो. पण प्रत्यक्षात फोटो नसलेल्या प्रोफाइलना लक्षणीय कमी प्रतिसाद मिळतो, कारण कुटुंबांच्या सर्वात मूलभूत प्रश्नाचे उत्तरच मिळत नाही. समतोल मार्ग म्हणजे फोटो टाकावा पण परस्पर पसंती होईपर्यंत तो मर्यादित ठेवावा.
किती फोटो टाकावेत?
दोन ते चार हा योग्य आकडा. एक स्पष्ट खांद्यावरचा फोटो, एक पूर्ण उंचीचा फोटो, आणि हवे असल्यास एक पारंपरिक पोशाखातला व एक रोजच्या कपड्यांतला. चारपेक्षा जास्त फोटोंचा फारसा उपयोग होत नाही आणि प्रोफाइलऐवजी अल्बम वाटायला लागतो. बायोडाटावर मात्र सहसा एकच फोटो असतो - खांद्यावरचा.
सुरुवातीची पसंती आल्यानंतर नंतर फोटो देता येईल का?
हो, आणि हा सर्रास वापरला जाणारा व पूर्णपणे मान्यताप्राप्त मार्ग आहे. बरीच कुटुंबे आधी बायोडाटा पाठवतात आणि दोन्ही बाजूंनी खरा रस दिसल्यावर फोटो देतात. फक्त सुरुवातीला प्रतिसादाचा वेग थोडा कमी असेल हे लक्षात ठेवा, आणि रस दाखवला गेल्यावर फोटो लगेच पाठवायची तयारी ठेवा.
फोटो पारंपरिक पोशाखातला हवा की आधुनिक?
शक्य असल्यास दोन्ही. एक पारंपरिक आणि एक रोजचा फोटो मिळून जे चित्र उभे राहते ते कोणत्याही एकाच फोटोपेक्षा पूर्ण असते. एकच निवडायचा असेल तर तुम्ही जे प्रत्यक्षात जास्त वेळा घालता तेच निवडा - हेतू ओळख पटणे हा आहे, दिखावा नाही. कपडे कोणत्या प्रकारचे आहेत यापेक्षा ते नीटनेटके व अंगाला व्यवस्थित बसणारे आहेत का हे जास्त महत्त्वाचे.
फोटो ऑनलाइन टाकणे सुरक्षित आहे का?
सदस्यांची पडताळणी करणाऱ्या आणि फोटोच्या दृश्यतेवर तुमचे नियंत्रण देणाऱ्या संकेतस्थळावर बऱ्यापैकी सुरक्षित आहे. पण अनोळखी व्यक्तींना व्हॉट्सअॅपवर फोटो पाठवणे किंवा स्थळ शोधण्यासाठी सोशल मीडियावर खुले फोटो टाकणे सुरक्षित नाही. फोटो संकेतस्थळाच्या आतच ठेवा, दृश्यतेच्या सोयी वापरा आणि खरी ओळख होण्यापूर्वीच जास्त फोटो मागणाऱ्यांबाबत सावध राहा.
बायोडाटावरचा फोटो आणि ऑनलाइन प्रोफाइलवरचा फोटो एकच असावा का?
शक्यतो हो. कुटुंबे बहुतेकदा दोन्ही पाहतात, आणि जुळणारे फोटो सगळे सरळ असल्याची खात्री न बोलता देतात. वेगवेगळ्या वर्षांचे वेगवेगळे फोटो उगाच एक छोटेसे प्रश्नचिन्ह तयार करतात.
चांगला फोटो काढायला एक दुपार, एक खिडकी आणि घरातला एक धीराचा माणूस एवढेच लागते. जवळपास कोणत्याही प्रोफाइलमध्ये करता येणारी ही सर्वात स्वस्त व सर्वात झटपट सुधारणा आहे - बायोडाटा चौथ्यांदा पुन्हा लिहिण्यापेक्षा कितीतरी लवकर होणारी आणि कितीतरी जास्त परिणाम करणारी. आधी फोटो नीट करा, मग शब्दांची काळजी करा.
हेही वाचा
- मराठी लग्नाचा बायोडाटा फॉरमॅट - नमुने, आवश्यक माहिती आणि मोफत साधन
- लक्ष वेधून घेणारा लग्नाचा बायोडाटा कसा बनवावा
- मॅट्रिमोनी प्रोफाईलसाठी "माझ्याविषयी" कसे लिहावे
- विवाह संकेतस्थळांवर सुरक्षित राहा - फसवणूक कशी ओळखावी व टाळावी
अजून योग्य स्थळ शोधत आहात?
विवाह स्वप्न हे महाराष्ट्रभर पडताळलेली स्थळे असलेले मराठी विवाह संकेतस्थळ आहे:
- मराठी विवाह संस्था · मराठा · ९६ कुळी मराठा · ब्राह्मण · धनगर · सोनार
- पुणे · मुंबई · नाशिक · कोल्हापूर · नागपूर · ठाणे
- घटस्फोटीत स्थळे · एनआरआय स्थळे · वधू वर सूचक केंद्र